Lwy, sępy, hieny…

Tata wobec systemu

Dla tych szczególnie dociekliwych i propagujących naukowe podejście czytelników z góry zaznaczam, że odwołuję się w tym wpisie raczej do zwyczajowego wizerunku omawianych gatunków zwierząt niż do ich naukowej i rzetelnej charakterystyki. Ponieważ jednak nie oceniam ani nie krytykuję zwierząt, uważam to podejście za dopuszczalne. Pozwala ono na zobrazowanie, jak w bajkach o zwierzętach, pewnych cech ludzkich. Tutaj już jednak nie będę ukrywał swojego krytycznego stosunku…

Każde zwierzę ma w życiu dwa podstawowe zadania – przeżyć i przekazać potomstwu materiał genetyczny. Żeby przeżyć musi zdobyć pożywienie. I tym aspektem chciałbym się tutaj zająć. A chcę napisać o prawnikach – adwokatach, radcach prawnych, aplikantach, doradcach i innych osobach żyjących z interpretowania, stosowania i wykorzystywania prawa.

Lew, to król zwierząt. Zwierzę mądre, sprawiedliwe, działające otwarcie, zdobywające pożywienie w równej walce. Może działać w stadzie, kiedy poluje na grubszego zwierza. Zna swoje możliwości, zna możliwości przeciwnika, w starciu decydują siła, szybkość, zwinność i przede wszystkim strategia. Wygrywa silniejszy, szybszy, mądrzejszy…

Sęp nie poluje sam. Nie ma ambicji, nie musi się starać, nie musi się niczym wykazywać. Ma znajomości – wie, gdzie znaleźć padlinę. Nie wie, co to honor, ale rzadko głoduje. Hiena jest jak sęp. Ale potrafi jeszcze coś. Umie samodzielnie upolować dziecko. Kiedy lew poluje na dużego zwierza hiena lubi sprawdzić, czy małe nie zostały bez opieki. Żywi się padliną albo najsłabszymi.

Są prawnicy, którzy znają prawo. Którzy zgłębiają najdrobniejsze zapisy, szukają jak w danej sytuacji można je wykorzystać, którego przepisu użyć, aby pomóc klientowi. Są też prawnicy, którzy szukają padliny. Wiedzą jak działa system. Znają jego wady i umieją je wykorzystać. Prawo im nie przeszkadza, dopóki nie zaczyna działać. Karmią się niesprawnością systemu. Są i tacy, którzy żywią się padliną, ale umieją też dopaść bezbronną ofiarę. Liczy się, żeby wygrać, żeby się nakarmić, żeby kogoś dopaść. Prawo, honor, uczciwość, a nawet zwykła logika – to obciążenia, które trzeba odrzucić zanim się przystąpi do działania.

Dlaczego o tym piszę? A czy ktoś z Was, drodzy czytelnicy, nie spotkał kiedyś na swojej drodze takiego sępa? Wystarczy skłamać, podstawić fałszywego świadka, nie zastosować się do postanowienia sądu… System niesprawny, nie poradzi sobie z takimi „drobiazgami”. Ileż to razy słyszałem, opowiadając moją historię, słyszałem – ależ to niemożliwe, przecież to niezgodne z prawem, przecież to niesprawiedliwe. A czy to obchodzi sępa, czyją padlinę pożera?

A tym razem impulsem do napisania był ten tekst na portalu Nowy Ekran (nowyekran.pl), podesłany mi przez znajomego. Nie znamy prawdy w tej konkretnej sprawie. Nie musimy wydawać osądu. Ale… jakże dobrze znamy podobne, czasem bardziej subtelne, czasem lepiej zakamuflowane, kiedy indziej może bardziej podstępne czy perfidne, niemniej jednak zawsze tak samo bezprawne działania różnych tak zwanych przedstawicieli prawa, których związki z prawem są zbliżone do związków siekiery z drzewem… Niestety, w naszych rodzinnych sprawach prawie zawsze ofiarami są dzieci. A jakie zwierzęta polują na małe?

GD Star Rating
loading...
Tata wobec systemuNic dodać nic ująć – KOBIETA o naszym przesądzieRzeczywistość wirtualna czyli kompromitacji ciąg dalszy
Ten wpis został opublikowany w kategorii być ojcem, dyskryminacja, mężczyźni i kobiety, prawnicy, prawo i praktyka, relacje między rodzicami, system wartości. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „Lwy, sępy, hieny…

  1. NotifyJerzy pisze:

    I to Ty Mateuszu piszesz takie rzeczy? No to ta Sodoma i Gomora faktycznie powinna chyba być zrównana z ziemią. Jeśli o mnie chodzi to od dłuższego czasu moja wyobraźnia w momencie gdy myślę sobie o znakomitej części naszego przesądu rodzinnego podsuwa mi jako jego symbol pewne zdjęcie.

    Sęp, głodujące dziecko i koszmary reportera

    Jak napisałeś jest pewna część palestry która z tego biznesu uczyniła sobie świetne źródło dochodu. I doskonale porusza się w lukach których cała masa w prawie z tego zakresu. A nawet nagina czy wręcz łamie to prawo. I bardzo często robi to bezkarnie. Jak ustrzec nasze dzieci przed losem dziewczynki ze zdjęcia? Tu często nie ma zagrożenia fizycznego dla ich życia ale to co dzieje się z ich psychiką po takich wydarzeniach to śmierć mentalna osoby albo okaleczenie jej na całe życie.

    I ten obraz przed oczyma i tę świadomość powinni mieć nasi czytelnicy. Czy możemy sobie pozwolić aby dalej nic z tym nie robić? Możemy udawać dalej, że mamy “sąd rodzinny”, “Rodki” i generalnie fajny system oraz dobre prawo a to faceci są do du.p.y i im się należy. Tylko czy wtedy któregoś dnia nie skończymy jak ten fotoreporter bo przed oczyma przewinie się nam zbyt duża liczba takich dramatów?

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 3 Słabe 0

  2. NotifyMateusz pisze:

    Jerzy, a jak wiadomo znacznie trudniej jest odkryć przemoc psychiczną niż fizyczną. Bo to nie zostawia ran ani siniaków w momencie oddziaływania, a faktyczne skutki mogą wystąpić po bardzo długim czasie. Tylko naprawdę dobrze wyszkoleni “egzekutorzy” umieją bić tak, żeby nie zostawiać śladów. W psychice to łatwe. Nie ma odcisków palców, nie ma włókien czy włosów ani nawet śladów obuwia. Genialne. Nikt nas nie nakryje. No to bierzmy się do roboty. Które dziecko dzisiaj załatwimy? Którym się pożywimy?

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 1 Słabe 0

  3. NotifyJerzy pisze:

    Wiesz co na razie nikt nikogo nie nakrył bo z tego co się orientuję to nawet i nie próbował. Zwłaszcza u nas.

    A co do dowodów w postci śladów pobicia. Jak jest odpowiednie nastawienie przesądu to nawet bąble po oparzeniach tłuszczem z patelni są mało wiarygodne a połamane palce to nie skutek przytrzaśnięcia drzwiami tylko jakaś lipa. I co na coś takiego możesz poradzić? Nawet nagranie filmowe można jako dowód po prostu pominąć, albo zdyskredytować. Myślenie o przemocy psychicznej to . . . nie w tym przesądzie.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby powiadomić kogoś, że odpowiedziałeś na jego komentarz kliknij znak @ przy jego imieniu. Tekst, który się pojawi w okienku edycji, nie będzie widoczny w opublikowanym komentarzu.

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNo