“Śmieszno” czy “straszno”?

Tata wobec systemu

W sądach zwykle jest śmiertelnie poważnie. Czasem trochę weselej na korytarzach. Jednak niekiedy jest tak niesamowicie straszliwie drętwo, że aż trudno nie prychnąć. Wielu z Was pewnie zna to uczucie, gdy stoi się wśród żałobników na pogrzebie i nachodzi nieprzeparta, irracjonalna ochota zaśmiania się bez powodu – to chyba wynik napięcia układu nerwowego i zdrowa, choć paradoksalna, reakcja organizmu na stres.

Wspominam kilka takich epizodów, które zdarzyły się w samej sali rozpraw, pośród najbardziej grobowej atmosfery, jaką można sobie wyobrazić (poza grobem). Zwykle te momenty nadchodzą nieoczekiwanie, bez żadnej zapowiedzi.

Sprawa o alimenty na byłą żonę. Radca BM odczytuje oświadczenie, które kończy zwyczajowym zdaniem, że “powódka ponosi samotnie ciężar wychowania i utrzymania syna, w czym pozwany udziału nie ma”. Wtedy sędzia przerwała: “Panie mecenasie, co pan tutaj…? Prowadziłam kilkanaście dni temu sprawę o kontakty tych państwa i wynikało, że pozwany przez dużą część miesiąca zajmuje się synem. To prawda?” “Tak, ale…” “A poza tym alimenty też są zasądzone. Płaci?” “Tak, ale…” “A poza tym przypominam panu mecenasowi, że to nie jest sprawa o alimenty na dziecko! Zatem…?” Półminutowa krępująca cisza, atmosfera zgęstniała w oczekiwaniu na wywód, który nigdy nie nastąpił. Nie wytrzymałem. Najpierw łzy w oczach, napięcie policzków i bezdech. A potem parsknąłem. Upomnienie, jeszcze raz i będzie grzywna. Shame

Wydział cywilny. Sprawa o podział majątku. Wyjaśnienia biegłego rzeczoznawcy od wyceny nieruchomości. Sędzia (mężczyzna, prawdziwa rzadkość w sądach rejonowych) czegoś nie rozumie, więc pyta biegłego: “Więc twierdzi pan, że stan techniczny nie ma wielkiego znaczenia dla wyceny nieruchomości?” “Nie ma, chyba że budynek się wali.” “A jak się nie wali, to nie ma?” “Nie ma”. “To trochę nielogiczne, może pan to wyjaśnić?”. “Tak uważam na podstawie doświadczenia swojego”. “A jakąś inną podstawę dla takiego stwierdzenia pan ma?” “Nie, to znaczy tak…” Potem nastąpiła 3-minutowa wypowiedź, z której jednak wynikało, że “nie”. Wymieniliśmy z panem sędzią spojrzenia i uśmiechy. Pogroził mi palcem, nie wiem – za spojrzenie czy za uśmiech.  Question

Ta sama sprawa, ale po zmianie sędziego. Cry  Ten sam biegły, inna nieruchomość. Ja: “Napisał pan, że ocena za lokalizację zależy od odległości mieszkania od morza. I dalej, że odległość wynosi 800 m, lokalizacja bardzo dobra. Tak?” “Tak.” “Jak pan zmierzył tę odległość?” “Nie mierzyłem.” “To skąd pan wie?” “Oceniłem “na oko””.”Co to znaczy?” Pani sędzia: “Nęka pan biegłego. Pan biegły odpowiedział panu.” “Nie wiem, co to znaczy “na oko””. Pani sędzia do pana biegłego: “O, rany! Thinking Proszę odpowiedzieć.” “No, tak mi się wydaje po prostu. Jak jechałem samochodem, to taka ta odległość była moim zdaniem.” Znów ja: “A nie mógł pan po prostu zmierzyć?” “Jak miałem zmierzyć? Krokami?” “No wie pan, nie umiem panu radzić, nie jestem biegłym. Ja wziąłem mapę i zmierzyłem wg skali. W linii prostej jest to 2.000 m” “Tak?” “Tak, proszę spojrzeć” – pokazałem panu plan miasta. “Hm, faktycznie.” “Czy to zmienia wycenę parametru >lokalizacja<?” “Tak.” “Z bardzo dobrej na jaką?” “Na słabą.” “A wycenę?” Kalkulator w ręku biegłego powoli formułował opinię. W głuchej ciszy złowróżbnie klikały klawisze… “Obniża to cenę o…. 50.000 zł” “Czyli to ważny parametr?” “Tak.” “To dlaczego pan nie zmierzył tej odległości?” Bardzo dłuuuuugie milczenie. No, jakaś minuta. Było słychać brzęczenie muchy latającej po sąsiedniej sali.I znów nie wytrzymałem, ale bez parsknięcia: “Przepraszam, czy ma ktoś pilota do pana biegłego, bo się chyba zawiesił?” (serio – mam to w protokole). Wtedy prychnęli wszyscy, oprócz pana biegłego, który… zawiesił się jeszcze bardziej. Pierwsza opanowała się pani sędzia (po jakiejś nanosekundzie) i naprawdę mocno mnie zwyzywała. Miała rację, oczywiście. Tylko po co tyle śliny? – poczułem ją na ubraniu mimo dzielącej nas odległości… ilu metrów? Nie mierzyłem…. Silly

GD Star Rating
loading...
Tata wobec systemuUkradł coś czy jemu skradli coś…Zastępca zastępcy
Ten wpis został opublikowany w kategorii ogólne i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „“Śmieszno” czy “straszno”?

  1. Notifymlazarewicz pisze:

    olgierd> powiem ci że rozbawił mnie twój post(tekst z pilotem extra), jest naprawdę dobry.
    W sumie ja też miałem ostatnio sytuację gdy przesłuchiwałem swoją żonkę w sądzie. Nie trudno sobie wyobrazić jak byłem obmawiany, z tego wszystkiego zacząłem się śmiać , sędzina mnie nie widziała bo zasłaniał mnie (na całe szczęście) monitor. W końcu żonka do mówi do pani sędzi>>Wysoki sądzie a on się śmieje(nie pamiętam ale możliwe że nawet powiedziała, że śmieje się z niej). Oczywiście na przeciwko mnie siedział oskarżyciel publiczny, który zapewne wszystko widział, ale nic nie powiedział w tej sprawie. W krótkiej chwili pani sędzia wychyliła się za monitora, ale na mojej twarzy zdąrzyła zagościć poważna mina.Na to sędzia do mnie że sąd nie jest miejscem śmiechu> na to ja odp. jej z całym szacunkiem , ale po tym wszystkim co usłyszałem od żony to na pewno nie było mi do śmiechu. Sytuację będę pamiętał długo, może nie przedstawiłem w sposób bardzo zabawny tej całej sytuacji, ale było ok.
    pozdr. wszystkich

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

  2. NotifyMateusz pisze:

    No, Olgierdzie, to Ty jesteś otrzaskany. Ja jeszcze trochę się uginam przed majestatem sądu… Ale może to jest metoda? W końcu śmiech jest dobrą bronią a luz pokazuje, że nie kłamiesz. Trudno jest kłamać spontanicznie albo śmiać się będąc spiętym.
    Tylko… w sprawach majątkowych może łatwiej. W tych o kontakty itp. bałbym się nieco, bo to jednak poważne sprawy.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby powiadomić kogoś, że odpowiedziałeś na jego komentarz kliknij znak @ przy jego imieniu. Tekst, który się pojawi w okienku edycji, nie będzie widoczny w opublikowanym komentarzu.

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNo