Podsumowanie

Logo akcji 207Szanowni Państwo,

Mamy Dzień Dziecka! Smile Niezależnie od bolesnych niekiedy okoliczności, jest to radosne święto naszych Dzieci.
Dziś symbolicznie zamykamy oficjalną część AKCJI 207 – ZWRACAMY DZIECIOM RODZICÓW.

Oczywiście póki choć jedno dziecko cierpi, sprawa się nie kończy i należy dalej wszelkimi metodami chronić dzieci przed samowolą czy złą wolą rodziców.
Z tego miejsca pragniemy podziękować wszystkim uczestnikom i sympatykom Akcji. Bez Waszego wsparcia nie udałoby się nic.
Odebraliśmy tak wiele pozytywnych sygnałów (negatywnych też, ale dużo mniej Smile ), że właściwie wyróżnienie kogokolwiek byłoby z krzywdą dla pozostałych. Każdy Wasz gest, każde powiadomienie znajomych, przekazanie sprawy dalej przyniosło skutki.

Czy będą to skutki ważne, skuteczne i trwałe, a przede wszystkim dobre dla dzieci – zobaczymy. Teraz piłeczki znajdują się po stronie organów odpowiedzialnych za ład społeczny.
Sama liczba wniosków pozostaje dla nas zagadką – wiemy o zaledwie kilkunastu. Jednak należy mieć na uwadze, że sprawa ma charakter prywatny i zapewne większość aktywnych uczestników nie miała potrzeby dzielenia się swoimi intymnymi przeżyciami. Rozumiemy to i życzymy powodzenia! Będziemy wdzięczni za Wasze sprawozdania, jeśli zdecydują się Państwo nas poinformować.

A co się obiektywnie udało? Wskaźniki liczbowe w tym momencie (godz. 23:20) wyglądają tak:

  • za pomocą Facebooka powiadomiono o akcji: 8.381 osób!
  • nie odpowiedziało sporo , bo 6.468 (77%). Cóż, pewnie się wahają… Niektórzy wiedzą od niedawna, 400 osób od dziś. Smile
  • nie weźmie udziału 592 (7%) – rozumiemy te osoby i dziękujemy również za zainteresowanie; liczyliśmy się z wyższym wskaźnikiem.
  • zadeklarowało udział/ poparcie 1.075 (13%). Cóż można rzec? Dziękujemy!
  • być może wezmą udział: 244 osoby (3%) . Z tym wskaźnikiem mamy problem interpretacyjny, ale chyba oznacza poparcie Smile ?

 

Akcja 207 – Zwracamy dzieciom rodziców na Facebooku

Innym owocem akcji było zainteresowanie mediów. Może jeszcze nie głównego nurtu, ale to przecież nasza pierwsza akcja. Ukazał się znakomity artykuł w “Dzienniku Polskim”, lubelska rozgłośnia Polskiego Radia zaprosiła nas do udziału w audycji MY RODZICE. Obie publikacje mogą Państwa znaleźć na naszym blogu. Zapraszamy!
O Akcji 207 napisze też jeszcze duży dziennik lokalny (ale dopiero na Dzień Ojca, czyli za 3 tygodnie być może jeszcze damy znać) oraz mamy potwierdzenie publikacji z polonijnej prasy na Wyspach.
Można powiedzieć, że sprawa polskich dzieci zyskała wymiar międzynarodowy.

Aktywnym uczestnikom i ich Dzieciom życzymy powodzenia!
Dla pociech dodatkowo okazjonalne życzenia – cieszcie się jak najdłużej szczęśliwym dzieciństwem pod opieką dwojga zgodnych i szanujących Was oraz siebie wzajemnie Rodziców. A w przyszłości również bądźcie mądrymi i spełnionymi Rodzicami.

Jako zespół nocoTyTato prosimy o nas pamiętać, czytać nas, lubić, komentować. Wkrótce kolejne akcje, zapewne mające bardziej “pokojowy” charakter.

GD Star Rating
loading...

10 odpowiedzi na „Podsumowanie

  1. Witam wszystkich,

    Na portalu:

    http://opiekawspolna.pl.tl/Alienowanie-jako-przemoc.htm

    w sposób naukowy udowodniłem, że przemoc psychiczna alienacyjna jest identyczna jak ta przemoc psychiczna o której mówi się jako o przemocy psychicznej mężczyzn wobec kobiet i skazuje na mocy art. 207 kodeksu karnego. Powołując się na badania naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz uniwersytetów w Belgii, Holandii i Szwecji -możecie używać tych argumentów wnosząc do prokuratury o ściganie „matek” alienujących z art. 207 kk wtedy, kiedy utrudniają kontakty z dziećmi i/lub nie zgadzają się na orzeczenie opieki wspólnej-równoważnej. Przysyłajcie odpowiedzi prokuratur i sądów. Trzeba je skanować i publikować na:

    http://www.opiekawspolna.pl.tl

    w ramach prowadzonego przez Fundację Obrony Praw Dziecka KAMAKA, Organizację Pożytku Publicznego, projektu: „Ograniczanie alienacyjności systemu prawnego w Polsce”. Służymy pomocą prawną w tym względzie. Reprezentujemy rodziców alienowanych w sądzie jako organizacja społeczna i/lub pełnomocnicy (adwokaci):

    Alienowanie jako przemoc

    Alienowanie spełnia WSZYSTKIE elementy zawarte w definicjach przemocy zawartych w obowiązujących aktach prawnych i materiałach, którymi posługują się instytucje i organizacje powołane do przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Przykładowo:

    USTAWA

    Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dziennik Urzędowy z dnia 20 września 2005 r.)
    Preambuła:
    “Uznając, że przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, a władze publiczne mają obowiązek zapewnić wszystkim obywatelom równe traktowanie i poszanowanie ich praw i wolności, a także w celu zwiększania skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie stanowi się, co następuje:”;
    Art. 2.
    Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    1) członku rodziny – należy przez to rozumieć osobę najbliższą w rozumieniu
    art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr
    88, poz. 553, z późn. zm.)[1], a także inną osobę wspólnie zamieszkującą
    lub gospodarującą;
    2) przemocy w rodzinie – należy przez to rozumieć jednorazowe albo
    powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub
    dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1, w szczególności narażające te
    osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność,
    nietykalność cielesną, wolnośćw tym seksualną, powodujące szkody na ich
    zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy
    moralne u osób dotkniętych przemocą.
    Alienacja rodzicielska prowadzi rodziców alienowanych do depresji, zawałów, wylewów, prób samobójczych i samobójstw, alkoholizmu i chorób z nim związanych. Każdą z tych konsekwencji mamy opisaną konkretnymi przypadkami.
    Diagnozując przemoc mężczyzn wobec kobiet zwraca się uwagę na wykazanie ZALEŻNOŚCI ofiary od sprawcy. W zjawisku alienacji rodzicielskiej ZALEŻNOŚĆ alienowanego ojca od alienującej „matki” jest CAŁKOWITA. To ona decyduje czy włączy dzieciom telefon, czy pozwoli im podejść do okna, żeby pomachały tacie albo wyszły na widzenie. Domy w których mieszkają dzieci alienowane zamienione są w twierdze, do których nie wpuszczana jest nawet policja – bo jeżeli nie mają nakazu prokuratury to nie mogą wejść celem egzekucji kontaktów. Stąd „matki” bardziej zaawansowane w alienowaniu i łamaniu postanowień o kontaktach – w ogóle policji nie otwierają drzwi albo wyjeżdżają z domu razem z dziećmi wtedy, kiedy ma mieć miejsce widzenie. Tak jak zrobiła to Alicja B. z Suchej Beskidzkiej 12 lutego 2011 r. albo Anna K. z Krakowa 5 marca 2011r.

    NIEBIESKA LINIA
    Alienacyjna przemoc psychiczna (uniemożliwianie kontaktów z dzieckiem, negatywne nastawianie go przeciwko rodzicowi alienowanemu) spełnia WSZYSTKIE przesłanki definicji przemocy psychicznej podawane na głównym portalu Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”
    http://www.niebieskalinia.pl/index.php?assign=przemoc:
    Oto cytat z początku portalu “Niebieskiej Linii”:

    “Przemoc – opis zjawiska

    PRZEMOC W RODZINIE TO ZAMIERZONE I WYKORZYSTUJĄCE PRZEWAGĘ SIŁ DZIAŁANIE PRZECIW CZŁONKOWI RODZINY, NARUSZAJĄCE PRAWA I DOBRA OSOBISTE, POWODUJĄCE CIERPIENIE I SZKODY.

    PRZEMOC W RODZINIE CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE:

    JEST INTENCJONALNA
    Przemoc jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary.
    SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE
    W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.
    NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE
    Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.).
    POWODUJE CIERPIENIE I BÓL
    Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony. ”

    TAK JAKBYŚMY CZYTALI O ALIENACJI RODZICIELSKIEJ. Przepiszmy jeszcze raz określenia ze strony “Błękitnej Linii” z niektórymi przykładami przemocy występującymi nagminnie w zjawisku alienacji rodzicielskiej:

    Przemoc – opis zjawiska

    PRZEMOC W RODZINIE TO ZAMIERZONE I WYKORZYSTUJĄCE PRZEWAGĘ SIŁ DZIAŁANIE PRZECIW CZŁONKOWI RODZINY, NARUSZAJĄCE PRAWA I DOBRA OSOBISTE, POWODUJĄCE CIERPIENIE I SZKODY.

    PRZEMOC W RODZINIE CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE:
    1. JEST INTENCJONALNA
    Przemoc jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary. {ODCIĘCIE OD DZIECKA JEST CAŁKOWICIE ZAMIERZONE, W ZJAWISKU ALIENACJI RODZICIELSKIEJ WYSTĘPUJE KONTROLOWANIE RELACJI DZIECKA Z RODZICEM ALIENOWANYM (Jest to jedna z kilku cech ZjAR występująca ZAWSZE!), CAŁKOWICIE ZAMIERZONE JEST RÓWNIEŻ ZWIĄZANIE DZIECKA PRZEZ „MATKĘ” Z JEJ NOWYM PARNTNEREM itd.}
    2. SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE
    W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy. {MOŻNA NAPISAĆ CAŁĄ BIBLIOTEKĘ KSIĄŻEK PRZEDSTAWIAJĄCYCH PRZYKŁADY STRONNICZOŚCI, NIERÓWNOŚCI I DYSKRYMINACJI MĘŻCZYZN W SĄDACH ZWANYCH RODZINNYMI. „MATKI” BEZWZGLĘDNIE WYKORZYSTUJĄ PRZEWAGĘ JAKĄ DAJĄ IM SĘDZINY „RODZINNE” NAD OJCAMI}
    3. NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE
    Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku, {PRAWO DO OPIEKI I KONTAKTU Z DZIECKIEM, PRAWO DZIECKA DO KONTAKTU I OPIEKI PRZEZ OBOJE RODZICÓW, NAWET JEŚLI PRZESTALI ZE SOBĄ MIESZKAĆ zapisane, między innymi w Karcie Praw Podstawowych Traktatu Lizbońskiego oraz w wielu aktach prawa międzynarodowego, które Polska zobowiązała się przesterzegać, a NIE PRZESTRZEGA} itd.).
    4. POWODUJE CIERPIENIE I BÓL
    Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony. {ALIENOWANIE I UTRATA DZIECKA POWODUJE DEPRESJE, WYLEWY, ZAWAŁY, SAMOBÓJSTWA}

    Alienacja rodzicielska jest formą przemocy psychicznej i czasami fizycznej, określanej w ustawodawstwie krajów wysoko rozwiniętych jako przemoc emocjonalna. Można więc napisać, opierając się na http://www.niebieskalinia.pl

    Alienacja rodzicielska – opis zjawiska

    ALIENACJA RODZICIELSKA TO ZAMIERZONE I WYKORZYSTUJĄCE PRZEWAGĘ SIŁ DZIAŁANIE PRZECIW CZŁONKOWI RODZINY, NARUSZAJĄCE PRAWA I DOBRA OSOBISTE, POWODUJĄCE CIERPIENIE I SZKODY.

    ALIENACJA RODZICIELSKA CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE:
    1. JEST INTENCJONALNA
    Alienacja jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary (alienowanego dziecka, alienowanego rodzica, alienowanej babci itd.). {ODCIĘCIE OD DZIECKA JEST CAŁKOWICIE ZAMIERZONE, W ZJAWISKU ALIENACJI RODZICIELSKIEJ WYSTĘPUJE KONTROLOWANIE RELACJI DZIECKA Z RODZICEM ALIENOWANYM (Jest to jedna z kilku cech ZjAR występująca ZAWSZE!), CAŁKOWICIE ZAMIERZONE JEST RÓWNIEŻ ZWIĄZANIE DZIECKA PRZEZ „MATKĘ” Z JEJ NOWYM PARNTNEREM itd.}
    2. SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE
    W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy. {MOŻNA NAPISAĆ CAŁĄ BIBLIOTEKĘ KSIĄŻEK PRZEDSTAWIAJĄCYCH PRZYKŁADY STRONNICZOŚCI, NIERÓWNOŚCI I DYSKRYMINACJI MĘŻCZYZN W SĄDACH ZWANYCH RODZINNYMI. „MATKI” BEZWZGLĘDNIE WYKORZYSTUJĄ PRZEWAGĘ JAKĄ DAJĄ IM SĘDZINY „RODZINNE” NAD OJCAMI}
    3. NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE
    Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku, {PRAWO DO OPIEKI I KONTAKTU Z DZIECKIEM, PRAWO DZIECKA DO KONTAKTU I OPIEKI PRZEZ OBOJE RODZICÓW, NAWET JEŚLI PRZESTALI ZE SOBĄ MIESZKAĆ zapisane, między innymi w Karcie Praw Podstawowych Traktatu Lizbońskiego oraz w wielu aktach prawa międzynarodowego, które Polska zobowiązała się przesterzegać, a NIE PRZESTRZEGA} itd.).
    4. POWODUJE CIERPIENIE I BÓL
    Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony. {ALIENOWANIE I UTRATA DZIECKA POWODUJE DEPRESJE, WYLEWY, ZAWAŁY, SAMOBÓJSTWA, UTRATĘ PRACY, ZAŁAMANIE KARIERY ZAWODOWEJ bo został skazany za kontaktowanie się z dzieckiem, więc zakłócił mir domowy („spokojność”) babce alienującej, „porwał” dziecko na widzenie, znęcał się nad „matką” alienującą – wszystkie przypadki poparte wyrokami i innymi dowodami}
    I jeszcze raz. Bez komentarzy. Dokładnie tak jak to jest napisane na:
    http://www.niebieskalinia.pl/index.php?assign=przemoc&w=1680.

    Alienacja rodzicielska – opis zjawiska

    ALIENACJA RODZICIELSKA TO ZAMIERZONE I WYKORZYSTUJĄCE PRZEWAGĘ SIŁ DZIAŁANIE PRZECIW CZŁONKOWI RODZINY, NARUSZAJĄCE PRAWA I DOBRA OSOBISTE, POWODUJĄCE CIERPIENIE I SZKODY.

    ALIENACJA RODZICIELSKA CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE:
    1. JEST INTENCJONALNA
    Alienacja jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary
    2. SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE
    W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.
    3. NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE
    Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.).
    4. POWODUJE CIERPIENIE I BÓL
    Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.

    Inne niż „Niebieska Linia” organizacje działające na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie

    – posługują się definicjami przemocy odpowiadającymi w 100 % zachowaniom alienacyjnym. W miarę zdobywania funduszy na działalność – będziemy przedstawiać tutaj zeskanowane broszurki, ulotki oraz inne materiały którymi te organizacje się posługują. Sami Państwo przekonacie się, że odpowiadają one opisom alienacji rodzicielskiej. Zarówno w zakresie sprawstwa jak i w zakresie bycia ofiarą.

    Kodeks Karny

    – penalizuje przemoc fizyczną lub psychiczną w art.207:
    § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny,
    podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
    § 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca
    podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
    § 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca
    podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

    Komentarze do Kodeksu Karnego

    – wyjaśniają co należy rozumieć przez przemoc psychiczną lub fizyczną. Przeanalizowaliśmy je wszystkie. Dokładnie opisują one zachowania alienatorów względem dzieci i osób alienowanych jako przemoc. Będziemy je w tym miejscu systematycznie kolejno omawiać.

    NIESTETY. Bardzo trudno przekonać organy ścigania do traktowania alienacji rodzicielskiej jako formy przemocy psychicznej. Na przykład, prokurator Prokuratury Rejonowej w Wadowicach mgr Elżbieta Hanusiak-Babińska, współpracująca z asp. Mariuszem Ramędą z Komendy Powiatowej Policji w Wadowicach, już trzeci raz chcą umorzyć postępowanie przeciwko „matce” alienującej Alicji B. z art. 207 kk za przemoc psychiczną alienacyjną, prowokując ją przez to do jeszcze większej przemocy. Pomimo, że Pani Sędzia Anna NOWAK i Pani Sędzia Dagmara SZYMECKA z Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Wadowicach – dostrzegają zgodność przemocy, którą nazywany na tym portalu „przemocą psychiczną alienacyjną” z przemocą opisywaną przez art. 207 Kodeksu Karnego (Ds.-274/11, RSD-653/10).
    Trudno jest doprowadzić do skazania „matki” alienującej za przemoc psychiczną wobec dzieci i wobec drugiego rodzica, drugiej babci, dziadka itd. bo policjanci, prokuratorzy i sędziowie:
    1. Nie wiedzą co to jest alienacja rodzicielska;
    2. Nie widzą problemu w tym, że jeden rodzic ma dzieci przy sobie cały czas, a drugi ma tylko wezwania do zapłaty alimentów na ich rzecz. Nie może ich zobaczyć od kilku lat, bo „matka” od razu dzwoni na policję, że się nad nią znęca, a kiedy są widzenia orzeczone przez sąd zwany rodzinnym to bezkarnie wyjeżdża z dziećmi i z kochankiem;
    3. Bronią swojego orzecznictwa przed zarzutem niespójności. Skoro do więzienia, za przemoc psychiczną, idzie się w Polsce za dążenie do spotkania z dziećmi – to nie może do więzienia też być wysyłany, za przemoc psychiczną, ten który te spotkania uniemożliwia. Wtedy karane byłoby jakieś zachowanie i jednocześnie karane byłoby zachowanie odwrotne.
    4. Polski system prawny nastawiony jest nie na rozwiązanie problemu alienacji rodzicielskiej (poprzez orzekanie opieki wspólnej nawet bez zgody „matki”) lecz jest nastawiony na jego jak najszybsze zduszenie, schowanie pod dywan, przy wykorzystaniu aparatu ścigania i aparatu wykonawczego.
    5. Brakuje chęci rozwiązania absurdów ZjAR, chęci spojrzenia na problem przemocy i relacji w rodzinie – szerzej. Łatwiej te relacje zniszczyć niż chronić i podtrzymywać (poprzez orzekanie opieki równoważnej i zgodne z jej koncepcją orzecznictwo).
    6. Ciągle wzmacniany system ochrony kobiet przed przemocą uniemożliwia spojrzenie na nie również jako na jej sprawców, w skomplikowanych zwykle relacjach rodzinnych. Wymagałoby to większego zaangażowania policjantów, prokuratorów i sędziów w zakresie pełnionych obowiązków. A przecież każdy wykazuje raczej tendencję do rutynizowania i upraszczania sobie pracy, a nie do jej utrudniania i komplikowania.
    Orzecznictwo sądów w 2011 roku jest zgodne z etapem rozwoju zarówno:
    • świadomości społecznej i systemu ochrony kobiet przed przemocą ze strony mężczyzn {najbardziej rozwinięty},
    • świadomości społecznej i systemu ochrony mężczyzn przed przemocą ze strony kobiet i
    • świadomości społecznej i systemu ochrony dzieci i osób im bliskich przed alienacją rodzicielską {najmniej rozwinięty}.
    Bardzo duże różnice w zakresie zaawansowania w zakresie rozwoju tych trzech systemów zniweluje najszybciej ustawa o orzekaniu opieki wspólnej (równoważnej) w każdym wypadku chyba, że któryś z rodziców z tego prawa – odwołalnie – zrezygnuje.
    Twoje poparcie ma znaczenie:
    http://opiekawspolna.pl.tl/Twoje-poparcie-dla-ustawy-o-opiece-wsp%F3lnej.htm

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 3 Słabe 0

  2. NotifyKobieta pisze:

    Przede wszystkim Panowie należą Wam się słowa uznania, że tak perfekcyjnie przeprowadzoną akcję!!! Ile osób potrafiliście tym tematem zainteresować!
    Mam nadzieję, że pomogliście w ten sposób nie jednemu dziecku!

    Czekam na kolejne inicjatywy – obiecuję, że będę je promować, wszystko po to , żeby edukować , pomagać maluchom, które jeszcze same się nie mogą bronić przed toksycznymi związkami.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 3 Słabe 0

  3. NotifyOlgierd pisze:

    Kobieto,
    Tym razem ja podziękuję. Smile
    Pozostaje nam działać dalej. Potrzebne nam takie zachęty. Jesteśmy tylko ludźmi, a jak brak wymiernych efektów (typu wszyscy szczęśliwi) wydaje się, że to wszystko psu na budę i wołanie na puszczy. Ale może nie…
    Tak czy siak dzięki i trzymamy za słowo.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Wybitne. Dobre/Słabe: Dobre 5 Słabe 0

  4. Jeśliby policjanci, prokuratorzy lub sędziowie “zapędzili Was w kozi róg” swoją argumentacją i nie chcieli prowadzić sprawy z art. 207 k.k. o przemoc psychiczną (alienacyjną) za to, że “matka” znęca się psychicznie nad Wami i dzieckiem bo nie wypuściła dziecko na widzenie i/lub na inne sposoby go alienuje – to powołujcie Fundację Obrony Praw Dziecka KAMAKA Organizację Pożytku Publicznego, os. Złotego Wieku 27/40, 31-617 Kraków, Tel. 606-515-686, e-mail: krzysztof.m.kokoszka@wp.pl – na świadka tej przemocy, jako eksperta lub jako “czynnik społeczny”. Udział w procesach karnych i rodzinnych organizacji społecznych, nawet od samego początku, jest dopuszczony przez Kodeks Karny, Kodeks Postępowania Karnego, Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy itd. Im więcej będziemy mieli takich zleceń tym łatwiej będzie nam przekonać Ministerstwo Sprawiedliwości oraz inne instytucje dofinansowujące działalność organizacji pozarządowych do przeprowadzenia ogólnopolskiej kampanii społecznej: “STOP przemocy alienacyjnej”, a system ochrony kobiet przed przemocą ze strony mężczyzn się zakleszczy. Nie będą one mogły już wtedy wysyłać ojców swoich dzieci do więzienia za to, że starają się oni utrzymać więzi z dziećmi z którymi przestali mieszkać. “Matki” oskarżają ich wtedy o przemoc psychiczną wobec siebie, traktując art. 207 k.k. jako narzędzie alienacji rodzicielskiej. Kiedy Niebieska Linia i podobne struktury zrozumieją, że na szeroką skalę funkcjonuje coś takiego jak przemoc psychiczna alienacyjna – ustawa o opiece wspólnej-równoważnej o którą walczymy przejdzie przez Sejm i Senat jak po maśle. Pierwsze jej czytanie w Sejmie już było 11 maja 2011 roku. Więcej na: http://www.opiekawspolna.pl.tl Smile
    http://opiekawspolna.pl.tl/Ustawa-o-opiece-wsp%F3lnej-ruszy%26%23322%3Ba-w-Sejmie-ar–Stenogram-z-obrad.htm
    In Love

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 3 Słabe 0

  5. NotifyCronat pisze:

    Akcja 207 w moim wydaniu tak się zakończyła
    Na szczególną uwagę zasługuje uzasadnienie sędziego:

    W sprawie nie było potrzeby przeprowadzić dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność……Przeprowadzenie tego dowodu mogłoby jedynie narazić małoletniego na zupełnie niepotrzebne dolegliwości”

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

  6. Notifyzainteresowany pisze:

    Problemem w tym przypadku – jak słusznie zauważa pan Kokoszka – jest nie uznawanie izolowania dziecka od drugiego opiekuna za znęcanie się psychiczne. Prokurator i sąd dosadnie podkreśla, że ustalenie kontaktów dziecka z rodzicem, a także ich egzekucje winno zostać rozstrzygnięte w postępowaniu cywilnym. Według mnie omijają problem, co jest spowodowane “kłopotem” z przesłuchaniem małoletniego, bez czego w ich mniemaniu, trudno określić czy uważa, że odbija się to na nim niekorzystnie. Przyznam, że również nie chciałbym, przesłuchiwać dziecka, ani posłać własnego dziecka na przesłuchanie. Ono nie powinno być wciągane w konflikt dorosłych, nawet jeśli to oznacza “tylko przesłuchanie”.

    Niemniej uważam, że izolowanie dziecka od rodzica powyżej pół roku -jako zjawisko – winno być karane, czy to na podstawie art. 207 czy też innego. Problemem jest przekonanie posłów czy ustawodawców do takiej zmiany przepisów prawa, aby zmienić/dodać konkartny przepis bądź jego wykładnie.

    Istnieją publikacje na temat negatywnego wpływu izolowania dziecka od drugiego rodzica. Czy są one jednak poparte badaniami? Gardner opisał zjawisko, zarzucano mu jednak że ma za mało badań. Czerederecka potwierdziła, częściowo opinie Gardnera, stwierdziła, że nie można jej odrzucać, aczkolwiek wskazała również, że ten temat należy dalej “drążyć”. Czy istnieją inne badania potwierdzające negatywny wpływ izolowania od rodzica na dziecko?

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 1 Słabe 0

  7. NotifyCronat pisze:

    zainteresowany,

    Gdyby ktoś takie przeprowadzał to proszę o kontakt, wyślę tam moje dzieci – jestem ojcem pięciorga dzieci z trzech związków. Moje najstarsze pociechy: córka (25) i syn (28) oraz ich dzisiejsze, pełne konfliktów życie, są dobitnym przykładem izolacji dzieci od ojca i jego weekendowych (co dwa tygodnie) z nimi kontaktów – od pewnego czasu “nie wychodzą” z gabinetu psychoterapeuty.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 1 Słabe 1

  8. NotifyCronat pisze:

    Właśnie się dowiedziałem o książce Amy Baker “Breaking the Ties that Bind”, która powstała po rozmowie z 40 alienowanymi dziećmi, teraz już dorosłymi. Autorka próbuje eksplorować obszar syndromu PAS.

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

  9. NotifyMateusz pisze:

    Brzmi nieźle. Zwłaszcza, że to całkiem nowa praca – wydana w 2007 roku…

      [Cytuj]  [Odpowiedz]

    Zgłoś komentarz jako niewłaściwy

    Dobre/Słabe: Dobre 0 Słabe 0

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby powiadomić kogoś, że odpowiedziałeś na jego komentarz kliknij znak @ przy jego imieniu. Tekst, który się pojawi w okienku edycji, nie będzie widoczny w opublikowanym komentarzu.

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNo